Wednesday, April 28, 2010
Indian diplomat Madhuri Gupta arrested for spying for Pakistan
Tuesday, April 27, 2010
Harassed hubby opts for jail
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjqklmXUR2a1OwtCTThfxRIWYHSlMKhBaPw-C8W_yqnulsVww9Ok6xAKtW5GFhNE1bGZqt8qqCPNXy_ys3gez6d1yMv9PV4XHExPr34AKKKKDXc7I81eFKmMAJpyB8S1cUCz1cN4A8oJo68/s320/smiley20face_thumbsup.jpg)
A 42-year-old man deliberately got himself arrested on Sunday to escape his wife’s torture. The man, Selvam, got drunk and threw stones at an MTC bus in Vyasarpadi and waited for the police to arrest him.
He told the police that he was unable to bear the torture of his wife and preferred jail to home. On Monday, he pleaded with the police not to send him back home and made sure that he was remanded for 15 days.
Selvam, a casual labourer of Kakkanji Nagar, in Vyasarpadi, and his wife Govindammal (39), who have two children, argued often. Though initially Govindammal used to go away to her maternal home after the quarrel, she then got into the habit of beating him up. Sometimes she bashed him up for no reason at all, explained the police.
After one such ‘bashing up’ early on Sunday morning, Selvam had a few rounds before going to the Sharma Nagar bus stop and threw two huge stones at an MTC bus going into the depot. The enraged driver drove to the local police station and lodged a complaint.
After he was arrested, Selvam broke into tears during questioning. He told the police about the harassment he was going through and at one point threatened to kill himself if he was not arrested. “So, we were left with no choice,” police said.
Source : http://www.deccanchronicle.com/chennai/harassed-hubby-opts-jail-656
சட்டசபையில் பெண் எம்.எல்.ஏ. சேலை, ஜாக்கெட் கிழிப்பு
தமிழக சட்டசபை இன்று காலை நடந்த அமளியின் போது, சபாநாயகர் உத்தரவுபடி அமளியில் ஈடுபட்ட எதிர்கட்சியினரைச் சபை காவலர்கள் சபையை விட்டு அப்புறப்படுத்திய போது, பெண் எம்.எல்.ஏவின் சேலை மற்றும் ஜாக்கெட் கிழிக்கப்பட்டதாக எதிர்கட்சி குற்றம்சாட்டியுள்ளது.
தமிழக சட்டசபை இன்று காலை 9.30 மணிக்கு தொடங்கியதும் கேள்வி நேரம் எடுத்துக் கொள்ளப்பட்டது. அப்போது அ.தி.மு.க., ம.தி.மு.க., மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்டு, இந்திய கம்யூனிஸ்டு எம்.எல்.ஏ.க்கள் எழுந்து விலைவாசி உயர்வு குறித்தும், பொது வேலை நிறுத்தம் குறித்தும் பேச முயன்றனர்.
"கேள்வி நேரத்தின்போது எந்த பிரச்சினையும் எழுப்ப கூடாது. கேள்வி நேரம் முடிந்ததும் நீங்கள் விரும்பும் பிரச்சினை பற்றி பேசலாம்" என்ற சபாநாயகரின் பதிலைச் சட்டை செய்யாமல் எதிர்க்கட்சி எம்.எல்.ஏ.க்கள் கோஷம் எழுப்ப தொடங்கினார்கள்.
"அவைக்குக் குந்தகம் விளைவிக்கும் செயலில் ஈடுபடக்கூடாது. எல்லோரும் அமைதியாக உட்காருங்கள். இப்படி நடந்து கொள்வதை ஏற்றுக்கொள்ள முடியாது. நீங்கள் அமைதியாக உட்காரவிட்டால் நான் நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டிவரும் என எச்சரிக்கிறேன்" என்று சபாநாயகர் எச்சரிக்கை விடுத்தார். இருப்பினும் சபாநாயகரின் எச்சரிக்கையையும் மீறி, எதிர்க்கட்சியினர் தொடர்ந்து கோஷம் எழுப்பியபடியே சபையை நடத்த விடாமல் நின்றனர். "சபை நடவடிக்கை தொடர வேண்டும் எனில் எங்களை முதலில் பேச அனுமதியுங்கள்" என்று எதிர்கட்சியினர் குரல் எழுப்பினர்.
"எதுவானாலும் கேள்வி நேரம் முடிந்தபிறகு உங்களுக்கு பேச வாய்ப்பு தரப்படும். இப்போது இருக்கையில் அமருங்கள். உங்களுக்குப் பணிவோடு தெரிவிக்கிறேன், நீங்களாக வெளியேறினால் பிரச்சினை இல்லை. நானே வெளியேற்றினால் இன்று முழுவதும் சபை நடவடிக்கைகளில் கலந்து கொள்ள முடியாமல் போய்விடும்" என்றார் சபாநாயகர்.
உடனே அ.தி.மு.க. எம்.எல்.ஏ.க்கள் இருக்கையை விட்டு எழுந்து ஒன்றுகூடி சபாநாயகர் அருகே வந்து கோஷம் எழுப்பினார்கள். இதேபோல் இந்திய கம்யூனிஸ்டு, மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்டு, ம.தி.மு.க. எம்.எல்.ஏ.க்களும் இருக்கையை விட்டு எழுந்து சபையின் மையப்பகுதிக்கு வந்து கோஷம் எழுப்பினார்கள்.
சுமார் 15 நிமிட நேரம் எதிர்க்கட்சி எம்.எல்.ஏ.க்கள் கோஷம் எழுப்பியபடி இருந்ததால் சபையை தொடர்ந்து நடத்த முடியாத நிலை உருவானது. தொடர்ந்து அவர்களை சபாநாயகர் மீண்டும் எச்சரித்தார். பணிவோடும் கேட்டுப்பார்த்தார். 7 முறை சபாநாயகர் அவர்களுக்கு வாய்ப்பு கொடுத்து இருக்கையில் அமரச்சொன்னார். ஆனாலும் எதிர்க்கட்சியினர் அதை பொருட்படுத்தாமல் கோஷம் எழுப்பினார்கள்.
"சட்டசபையில் இப்படி தொடர்ந்து கோஷம் எழுப்புவது அநாகரீகம். எந்தப் பிரச்சினையாக இருந்தாலும் கேள்வி நேரம் முடிந்ததும் அந்த கட்சியின் கொறடாவோ, வேறு யாரோ பேச வாய்ப்பு கேட்டால் கண்டிப்பாக தருவார்கள். அதை விட்டுவிட்டு இப்படி கோஷம் எழுப்புவது அழகல்ல" என்றார் அமைச்சர் அன்பழகன்.
ஆனாலும் சபையில் தொடர்ந்து அமளி நிலவியது. "இதே அவையில் 2 நாட்களுக்கு முன்பு கேள்வி நேரத்தை ஒத்தி வைத்ததற்கு ஆட்சேபம் தெரிவித்த செங்கோட்டையன், இன்று அதற்கு நேர்மாறாக கேள்வி நேரத்தில் பிரச்சினை எழுப்புகிறார். இது எப்படி நியாயம் ஆகும்" என்றார் அமைச்சர் பொன்முடி.
"அவை நடவடிக்கைகளுக்கு தொடர்ந்து குந்தகம் விளைவிக்கிறார்கள். எனவே அவர்களை வெளியேற்ற நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும்" என்று அமைச்சர் துரைமுருகன் சபாநாயகரிடம் கோரிக்கை வைத்தார்.
இதைத்தொடர்ந்து சபாநாயகர் சபை காவலர்களை வரவழைத்து கோஷம் எழுப்பியவர்களை வெளியேற்ற உத்தரவிட்டார்.
உடனே நான்கு பக்கங்களிலும் இருந்து வந்த சபை காவலர்கள் அ.தி.மு.க., ம.தி.மு.க., இந்திய கம்யூனிஸ்டு, மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்டு எம்.எல்.ஏ.க்களை சபையில் இருந்து வெளியேற்றினர். வெளியேற மறுத்த சில எம்.எல். ஏ.க்களை தூக்கிச்சென்று வெளியேற்றினர். அ.தி.மு.க. பெண் எம்.எல்.ஏ.க்களை பெண் காவலர்கள் இழுத்துச் சென்றனர்.
இதில் அ.தி.மு.க. பெண் எம்.எல்.ஏ. இளமதியின் சேலை மற்றும் ஜாக்கெட் லேசாக கிழிந்ததாக அவர் வெளியே வந்து குற்றம் சாட்டினார். பின்னர் ஓ.பன்னீர் செல்வம் செய்தியாளர்களிடம் பேசியபோது, "மத்தியில் காங்கிரஸ் கூட்டணி அரசு ஏற்பட்டபிறகு பெட்ரோல், கேஸ் விலை கடுமையாக உயர்ந்துள்ளதால் அத்தியாவசிய பொருட்களின் விலை கடுமையாக உயர்ந்துவிட்டது. நூல் விலை உயர்வால் 10 லட்சம் பேர் வேலை இழந்து தவிக்கிறார்கள்.
மத்திய அரசும், மாநில அரசும் எந்த நடவடிக்கையும் எடுக்கவில்லை. தி.மு.க. ஆட்சியில் மின்சார பற்றாக்குறையால் அனைத்து மக்களும் துன்பப்படுகிறார்கள். எனவே மத்திய- மாநில அரசுகள் பதவி விலக வலியுறுத்தி இன்று நடைபெறும் பொது வேலை நிறுத்தம் குறித்து பேசுவதற்காகத்தான் சட்டசபையில் அனுமதி கேட்டோம். ஆனால் எங்களுக்கு அனுமதி தரப்படவில்லை.
சபாநாயகர் வலுக்கட்டாயமாக வெளியேற்ற உத்தரவிட்டார். சபை காவலர்கள் சிலர் முரட்டுத்தனமாக நடந்து கொண்டார்கள். பெண் எம்.எல்.ஏ.க்களை வெளியேற்றியபோது அவர்களது வயிற்றில் குத்திவிட்டனர். இதில் அவர்களின் சேலை, ஜாக்கெட் கிழிந்தது" என்று தெரிவித்தார்.
Monday, April 26, 2010
Woman kills brother with lover's help
A 22-year-old woman killed her brother with the help of her lover in Madhya Pradesh’s Gwalior district, police said on Friday.
The deceased, Hari Shankar, was missing for the past 45 days and a report was lodged with the police.
According to police, Shankar often had arguments with her elder sister Kranti over her affair with Rajkumar, 39, father of three children.
"Fed with fights with her brother, Kranti with the help of her lover Rajkumar strangled Hari on March 5 and threw his body in the nearby forest," a police official said.
Kranti and Rajkumar were detained for interrogation during which they confessed to the murder, the official said.
Source : http://www.deccanchronicle.com/national/woman-kills-brother-lovers-help-638
பேரபாயம் காத்திருக்கிறது...!
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgBqpOSom6-jJ_xUGWawkil1iTC7C3G0TRnlrC4arxmj9Uwb0cIHvdVuY0MFIk4iHkaDpf-aBEpBSVTZnb6ka34QTvEyjW6_3i0a7dOscm8dub-jhX2ghjVjhAsVV8KjLrBik0C__3PB8zd/s320/103.jpg)
அரசு மகளிர் இடஒதுக்கீடு மசோதாவைத் தாக்கல் செய்திருப்பது ஏதோ மகளிர் நலத்தின் மீதுள்ள அக்கறையால் என்று யாராவது நினைத்தால், அது தவறு. பிரச்னையைக் கிளப்பும் இந்த மசோதாவை இப்போது தாக்கல் செய்திருப்பது, ஒவ்வோர் இந்தியக் குடிமகளின் வருங்காலத்தையும் பாதிக்க இருக்கும் சர்ச்சைக்குரிய இன்னொரு மசோதா நாடு தழுவிய விவாதத்துக்கும், எதிர்ப்புக்கும் வழிகோலாமல் இருப்பதற்காக.
மகளிர் இடஒதுக்கீடு மசோதாவை மக்களின் கவனத்தைத் திசை திருப்பும் முயற்சியாகப் பயன்படுத்த முற்பட்டிருக்கிறது ஐக்கிய முற்போக்குக் கூட்டணி அரசு என்பதுதான் உண்மை.
இந்திய அமெரிக்க அணுசக்தி ஒப்பந்தம் கையெழுத்தான பிறகும் அணுமின்சக்தி உற்பத்திக்கான முயற்சிகள் ஏன் தொடங்கவில்லை என்று தெரியுமா? இந்தியாவில் முதலீடு செய்து அணுமின்சக்தியை உற்பத்தி செய்யப் பன்னாட்டு நிறுவனங்கள் தயாராக இல்லை என்று ஒப்பந்தம் கையெழுத்தான பிறகு தான் நமது அணுசக்தித் துறைக்குத் தெரிய வந்திருக்கிறது. அதற்கு என்ன காரணமாம்?
அணு உலைகள் வெடித்துச் சிதறி அதனால் ஏற்படும் விபத்துகளுக்கு இழப்புத் தொகை கொடுக்க வேண்டி வருமே என்கிற கவலையால்தான் அன்னிய நிறுவனங்கள் அணுமின்சக்தி நிலையங்களை நிறுவ முன்வரவில்லை என்பதுதான் காரணம். அதாவது, அன்னிய முதலீட்டாளர்கள் அணுமின்சக்தி நிலையங்களை நிறுவி, அதிக லாபத்துக்கு மின்சாரத்தை விற்று லாபம் சம்பாதிக்கத் தயார். ஆனால், விபத்துகள் ஏற்பட்டால் அதற்குப் பொறுப்பேற்கத் தயாராக இல்லை.
உடனே, நமது அரசு என்ன செய்ய முற்பட்டிருக்கிறது, தெரியுமா? இந்தியாவின் கடைசிக் குடிமகன்வரை, ஒவ்வொருவருடைய நன்மையையும், நல்வாழ்வையும் கருத்தில்கொண்டு செயல்படும் ஜனநாயக அரசு, தனது குடிமக்களைப் பற்றிய கவலையை விடுத்து, முதலீட்டாளர்களின் நன்மையைக் கருதி ஒரு சட்டத்தையே இயற்ற முன்வந்திருக்கிறது. அணுசக்தி விபத்துக்கான நஷ்டஈடு சட்டத்தின் முன்வரைவு இப்போது நாடாளுமன்றக் கூட்டத்தொடரில் நிறைவேற்றப்படக் காத்திருக்கிறது.
இந்தச் சட்ட முன்வரைவின்படி, அணுஉலைகளில் ஏற்படும் எந்தவித விபத்துக்கும் அணுமின்சக்தி நிலையம் நடத்தும் நிறுவனம்தான் பொறுப்பு. அப்படி விபத்து ஏற்படும்பட்சத்தில், அதிகபட்ச இழப்புத் தொகை ரூ. 2,785 கோடி மட்டுமே. அதுமட்டுமல்ல, அணுமின் நிலையம் நடத்துபவரின் பங்கு இதில் வெறும் ரூ. 500 கோடிதான். அதற்கும் அதிகமான தொகையை, அதாவது துண்டு விழும் ரூ. 1,805 கோடியை அரசு நமது வரிப்பணத்திலிருந்து ஈடுகட்டும். எப்படி இருக்கிறது கதை?
இப்படி ஒரு சட்டம் இயற்றி, அணுமின் நிலைய நிறுவனம் பாதுகாக்கப்பட்டால் மட்டுமே, இந்தியாவுக்கு அணுமின்சக்தி நிலையம் தொடர்பான அணுஉலைகளையும் ஏனைய இயந்திரங்கள் மற்றும் தொழில்நுட்ப உதவியையும் தங்களது நிறுவனங்கள் வழங்கும் என்று அமெரிக்க அரசு திட்டவட்டமாகக் கூறிவிட்டிருக்கிறது. இந்த நிபந்தனைகள் அணுசக்தி ஒப்பந்தம் கையெழுத்திடுவதற்கு முன்பே விதிக்கப்பட்டதா, அதை இந்திய அரசு ஏற்றுக் கொண்டதா என்பது தெரியவில்லை.
இந்தச் சட்ட முன்வரைவைச் சுற்றுச்சூழல் மற்றும் வனத்துறையும், நிதியமைச்சகமும் கடுமையாக எதிர்த்ததாகத் தெரிகிறது. அணுக் கசிவாலோ, விபத்தாலோ மனித இனத்துக்கும், விலங்குகளுக்கும், சுற்றுச்சூழலுக்கும் ஏற்படும் அபாயம் என்பது ஏதோ வாகன விபத்தாலோ, இயற்கைச் சீற்றங்களால் ஏற்படும் விபத்துகளாலோ ஏற்படுவதுபோல, அப்போது ஏற்பட்டு முடிவடைவதல்ல. இதன் பின்விளைவுகள் தலைமுறைகளைத் தாண்டி பாதிப்பை ஏற்படுத்தக் கூடியவை.
சுமார் 75 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு ஹிரோஷிமா-நாகசாகியில் வீசப்பட்ட அணுகுண்டுகளின் பாதிப்பு தலைமுறைகளைக் கடந்து இப்போதும் அந்தப் பகுதியில் பிறக்கும் குழந்தைகளைப் பாதித்துக் கொண்டிருப்பது நிரூபிக்கப்பட்டிருக்கும் உண்மை. போபால் விஷவாயுக் கசிவால் பாதிக்கப்பட்டவர்களின் குழந்தைகள் இப்போதும் பின்விளைவுகளைச் சந்திக்கும் அவலம் தொடர்கிறது. செர்னோபில் அணுஉலை விபத்தின் கோரம் இப்போதும் தொடர்கிறது.
இந்தச் சட்ட முன்வரைவு பொத்தம் பொதுவாக இழப்புத் தொகை இவ்வளவு என்று வரையறுக்கிறதே தவிர, அணுஉலை நிறுவுபவரின் நலனைப் பாதுகாக்கிறதே தவிர, இதனால் பாதிக்கப்படும் தனி நபருக்கும், அவரது வாரிசுகளுக்கும், இயற்கைக்கும் சுற்றுச்சூழலுக்கும் என்ன இழப்புத் தொகை என்பதைச் சொல்ல மறுக்கிறதே, ஏன்?
நிதியமைச்சகம் முன்வைத்த நியாயமான எதிர்ப்பு என்ன தெரியுமா? அரசு நிறுவனமோ, தனியார் நிறுவனமோ, எதுவாக இருந்தாலும் அந்த நிறுவனத்தின் கவனக் குறைவாலோ, தொழில்நுட்பத் தவறாலோ ஏற்படும் விபத்துக்கு சராசரி இந்தியக் குடிமகனின் வரிப்பணத்திலிருந்து இழப்புத்தொகை தரப்பட வேண்டிய அவசியம் என்ன என்பதுதான். அணு வியாபாரத்தில் ஈடுபட்டு லாபமடையத் துடிப்பவர்கள், அதனால் ஏற்படும் விபத்துக்கு முழுப் பொறுப்பேற்க மாட்டேன் என்று சொன்னால் எப்படி?
சுற்றுச்சூழல் மற்றும் வனத்துறையும், நிதியமைச்சகமும் முன்வைத்த எதிர்ப்புகளைப் புறம்தள்ளி பிரதமரின் நேரடித் தலையீடு இந்தச் சட்ட முன்வரைவை அமைச்சரவைக் கூட்டத்தில் நிறைவேற்ற வைத்துவிட்டது. இப்போது, மகளிர் இடஒதுக்கீடு மசோதாவின் மீதான அமளி என்கிற சந்தடி சாக்கில் விவாதத்துக்கு உள்படுத்தப்படாமலே நாடாளுமன்றத்திலும் நிறைவேற்றப்படும் அபாயம் காத்திருக்கிறது.
இந்தியக் குடிமகனின் உயிருக்கும் உடைமைக்கும் பாதுகாப்பைத் தர வேண்டிய அரசு, அணுமின்சக்தி நிலையங்களின் நன்மைக்காகத் தனது கடமையைக் கைகழுவுகிறது. நமது மக்கள் பிரதிநிதிகளும், சமூக ஆர்வலர்களும், படித்த விவரம் அறிந்த பொறுப்புள்ள இந்தியக் குடிமக்களும் வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறோம்.
நமது இடமே விலை பேசப்பட்டுவிடும் போலிருக்கிறது. நாம் இடஒதுக்கீடு பற்றிக் கவலைப்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறோம். பேராபத்து காத்துக் கொண்டிருக்கிறது. நாம் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறோம். தனிமனித உயிரின் மதிப்புத் தெரியாதவர்கள், தாய்நாட்டைப் பற்றிக் கவலைப்படாதவர்கள், அன்னிய ஏகாதிபத்தியத்தின் ஏவலாளிகள் என்றெல்லாம் நமது முன்னோர்கள் வர்ணித்த காலனி ஆட்சி போய், நம்மை நாமே ஆட்சி செய்யும் லட்சணம் இதுதானா?
Want Press Coverage? Give Me Some Money
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEijoy32JCNEVGj4wk2aCz_mWsc8gpvR37CT4L2tZCnIcm37zhZ3iXUqE11sPUBZ5GQmXn-gS_fVPB5FLaycLZksXqmE0NzHALKwmYozkGzWYF1tTzTp0Xjf6mbK4u4bXAEzos4Tb0sFdrKk/s320/corruption.jpg)
By PAUL BECKETT
Ajay Goyal is a serious, independent candidate contesting for a Lok Sabha seat in Chandigarh.
Never heard of him? Neither, probably, have a lot of people in Chandigarh because when it came to getting press coverage for his campaign he was faced with a simple message: If you want press, you have to pay.
So far, he says, he's been approached by about 10 people – some brokers and public relations managers acting on behalf of newspaper owners, some reporters and editors – with the message that he'll only get written about in the news pages for a fee. We're not talking advertising; we're talking news.
One broker offered three weeks of coverage in four newspapers for 10 lakh rupees ($20,000). A reporter and a photographer from a Chandigarh newspaper told him that for 1.5 lakh rupees ($3,000) for them and a further 3 lakh rupees ($6,000) for other reporters, they could guarantee coverage in up to five newspapers for two weeks.
"We would do good coverage for you," he says they told him. All of those who approached him either were from national Hindi language papers or regional papers, Mr. Goyal says.
In one case, he went along to see what would happen: a press release he submitted full of falsehoods – claiming he had campaigned in places he had never been, for instance – ran verbatim. One thing he has never seen on his real campaign: a reporter there to cover the story.
"It's disappointing," Mr. Goyal says. "What good is literacy and education if people have no access to real news, investigation, skepticism or a questioning reporter."
At the nexus of corruption in India, the nation's newspapers usually play either vigilante cop exposing wrongdoing in the public interest (on a good day, at a few publications) or spineless patsy killing stories on the orders of powerful advertisers. Many papers also engage in practices that cross the ethical line between advertising and editorial in a way that is opaque, if not downright obscure, to readers.
But it is of another order of magnitude to see reporters, editors and newspaper owners holding the democratic process to ransom. A free (in every sense) press is an integral part of a vibrant democracy. A corrupt press is both symptom and perpetrator of a rotten democracy.
"I'm not saying all media is biased but there is a growing sense in people's minds that a lot of the media is biased," says Anil Bairwal, national coordinator of National Election Watch. "Some do it in a sublime manner and some do it openly."
So why are we surprised when the voter turnout is so low, despite the much-touted surge of political awareness among the young and post-Mumbai? It's all part and parcel of the public disgust with the political system and the pillars of the Establishment that support that system as well. For every newly-minted reform-minded, politically aware voter, there are probably hundreds of jaded citizens who just decide the heck with it.
How widespread is the practice of pay per say?
The best-known English-language dailies typically don't do it so blatantly, candidates and others involved in the elections say. Rather, those papers are more likely to hue closely to one major party or the other, making it tough for candidates who don't fit the papers' view of the world to be heard. But in the Hindi, Urdu and Gujarati media, to name a few, the practice is widespread, candidates say.
N. Gopalaswami, retired Chief Election Commissioner, says in an interview, "This is not something that can be ignored. It is not just a few apparent cases, it is much more than that."
He has heard of newspapers proferring a rate card - one price for positive coverage, another for not negative coverage. The commission heard complaints in both 2007 and 2008 about candidates being charged for coverage. Among them, the national Communist parties who don't have the deep coffers to spend on campaigns.
In Mumbai, a city appropriately geared to commerce, politicians are faced with multiple payment options. Consider these phrases from newspaper editors and brokers, which I culled from campaigners:
"You want a front page photo for free? This is something people pay for."
"If you want a picture in there or if you want a story, we have to be paid."
"We're going to publish the interview, but you need to buy 5,000 copies of our paper."
"1.2 lakhs ($2,400) for the next two weeks and I will take care of all that coverage."
Source : http://online.wsj.com/article/SB124158152250690795.html
Mediapersons face the brunt of violence
In his complaint, Live India cameraman R V Bharani Babu (29) told the Esplanade police that while shooting the fracas on the premises, when he was attacked by a group of persons, who punched him in the chest, snatched his camera worth Rs 1.11 lakh and smashed it into pieces.
Babu was taken to Kothavalchavadi police station. Mediapersons were not allowed access to the cameraman and after two hours, the police took him to the Government General Hospital for treatment. Later, he was brought to the Esplanade police station, where Inspector Muthuraja, registered an FIR.
Police sources said NDTV Hindu cameraman Devaraj was also assaulted and his equipment damaged, while Jaya TV cameramen, Ponniah Thevan and Ramesh, were beaten up. The police have arrested two activists of Ambedkar Viduthalai Munnani — Durairaj and Ezhilarasu.
Chennai Press Club, Madras Union of Journalists and Chennai Union of Journalists have demanded the arrest of all those involved in the incident.
Source : http://expressbuzz. com/cities/ chennai/mediaper sons-face- the-brunt- of-violence/ 168294.html
The Cats who went to the Law
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgzy6w28IIsNGEPaOh3vOPXg3aH7YID12CyCDOl4xakwtOxOXup_IvNH5_GSjaj1UL0ZL22h6VeAJN6uIkj0uTpuZkr-ho34t7sZVVbBHcQY49SVsVWFWNky5yduWCxoZBQuW9eokyVDDIu/s320/2010-04-26_110348.jpg)
When two quarrel, the third takes the advantage
வரியிலிருந்து தப்பிக்க ஐடியா சொன்ன வருமான வரித்துறைகமிஷனர்
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgW6drQQEsinQm8-lvEBydRivAlIe_za382XdkoUG29_yD9uPAD1hpefE8lqTPRjb9ihcO8-gsr19Nb7SFJ49jY-pIgHNveg3LAwym7BezbK_CY9abngCeVsNgeFlzPUmld5ZA-vopZDgIA/s320/tblfpnnews_64147150517.jpg)
திருடிக் கொண்டே இருக்குது - அதை
சட்டம் போட்டு தடுக்குற கூட்டம்
தடுத்துக் கொண்டே இருக்குது
திருடனாய் பார்த்து திருந்தா விட்டால்
திருட்டை ஒழிக்க முடியாது